بررسی رنگ غروب خورشید در دیگر سیارات منظومه شمسی

رنگ سرخ و نارنجی آسمان درهنگام طلوع خورشید، منظره‌ای منحصربه‌فرد در روی زمین محسوب می‌شود؛ اما وقتی خورشید در دیگر سیاره‌های منظومه‌ی شمسی غروب می‌کند، چه رنگی به‌نظر می‌آید؟ پاسخ به ویژگی های سیاره بستگی دارد. در مریخ، خورشید با درخششی آبی در آسمان ظاهر و ناپدید می‌شود. در اورانوس، آسمان غروب از آبی به فیروزه‌ای تغییر رنگ می‌دهد و در تیتان، یکی از قمرهای زحل، همان‌طور که خورشید به زیر افق فرو می‌رود، رنگ آسمان از زرد به نارنجی و قهوه‌ای تغییر می‌کند.

نپتون با باران هایی از جنس الماس!

در اعماق نپتون و اورانوس، الماس می‌بارد. حالا دانشمندان با آزمایش‌‌های خود به شواهدی رسیده‌اند که علت این پدیده را توضیح می‌دهند. طبق فرضیه‌ها، گرما و فشار متراکم در عمق هزاران کیلومتری سطح غول‌های یخی نپتون و اورانوس، منجر به جداسازی ترکیب‌های هیدروکربنی می‌شود. در چنین شرایطی کربن به‌صورت الماس فشرده می‌شود و در اعماق هسته‌ی سیاره فرود می‌آیند.

آشکارسازی نور حاصل از برخورد دو سیاهچاله برای اولین بار

برای اولین بار ستاره‌شناسان موفق به رصد نور ناشی از برخورد دو سیاهچاله شدند. این دو سیاهچاله در فاصله‌ی ۷/۵ میلیارد سال نوری و در ماده‌‌ی چرخان و داغ اطراف سیاهچاله‌ای غول‌آسا، با یکدیگر برخورد کرده و ادغام شدند.

به بخش گرداب‌ مانند سیاهچاله، قرص برافزایشی هم گفته می‌شود. قرص برافزایشی دور افق رویداد سیاهچاله می‌چرخد.

آیا وجود اقیانوس‌های مایع زیرزمینی در پلوتو حقیقت دارد؟

چند سال از پرواز تاریخی کاوشگر نیوهورایزنز برفراز پلوتو می‌گذرد. بررسی‌های این کاوشگر به درک عمیق‌تر این سیاره کمک کرده‌اند. اطلاعات زیادی درباره‌ی پلوتو به‌دست آمده‌اند؛ اما بزرگ‌ترین شگفتی را می‌توان نشانه‌هایی از وجود اقیانوس‌های مایع زیر سطح یخی پلوتو دانست. پلوتو در فاصله‌ی ۵/۹ میلیارد کیلومتری از خورشید و در محدوده‌ی منجمد کمربند کویپر قرار دارد.

آیا وجود جهان آینه ای حقیقت دارد؟

برخی تیترهای هیجانی درباره‌ی جهان آینه‌ای با الهام از یافته‌های مقاله‌ای مبهم در سال ۲۰۱۸ نوشته شدند. این مقاله هرگز در مجلات معتبر منتشر نشد. طبق این پژوهش جهان می‌تواند انعکاسی آینه‌ای در طول زمان داشته باشد؛ این انعکاس، جهان دیگری است که در آن سوی بیگ‌بنگ قرار دارد. در صورتی که این پژوهش صحیح باشد و مجموعه‌ای از فرضیه‌های عجیب به واقعیت تبدیل شوند می‌توان پدیده‌ی جدید ذرات قطبی را توضیح داد.

چرا نمیتوانیم میلیاردها سیاره زمین مانند را در کهکشان راه شیری پیدا کنیم؟

در سال ۲۰۰۹، تلسکوپ فضایی کپلر به‌طورمداوم تقریبا به ۲۰۰ هزار ستاره در گوشه‌ی کهکشان راه شیری چشم دوخته بود. این رصدخانه با موقعیت‌یابی سیاره‌های سنگی کوچک در مناطق معتدل ازنظر گرما و خورشیدهای زرد و درک میزان منحصربه‌فردبودن زمین در کل جهان، به‌دنبال مکان‌هایی می‌گشت که ممکن بود میزبان حیات باشند. هرچند مأموریت این تلسکوپ عرصه‌ی مطالعه‌ی سیاره‌های فراخورشیدی را متحول کرد، اهداف اصلی مدنظر تا حد زیادی تحقق نیافت.

توضیح جدید دانشمندان برای عدم تقارن عجیب ماه

تاریخچه‌ی منظومه‌ی زمین – ماه تا به امروز اسرارآمیز بوده است. دانشمندان عقیده دارند این منظومه وقتی تشکیل شد که جرمی هم‌اندازه‌ی مریخ با زمین اولیه برخورد کرد. سیاره‌ی آبی درنهایت تکه‌ی بزرگ‌تر این برخورد شد و گرمای کافی را حفظ کرد تا ازنظر تکتونیکی فعال شود. ماه به‌عنوان تکه‌ی کوچک‌تر ظاهرا سریع‌تر سرد و ازنظر زمین‌شناسی منجمد شد.

کشف امواج گرانشی حاصل از برخورد ستاره نوترونی و سیاهچاله

طبق نظریه نسبیت عام اینشتین، امواج گرانشی زمانی شکل می‌گیرند که اجرام سنگین و بزرگ، فضا و زمان اطراف خود را خم کنند و امواج آن را در کل کیهان منتشر کنند. دانشمندان اولین موج گرانشی را در سال ۲۰۱۵ کشف کردند؛ این موج بر اثر برخورد دو سیاهچاله به وجود آمده بود. از آن زمان کشف امواج گرانشی برای دانشمندان هیجان‌انگیزتر شده است.

فضاپیمای New Horizons ستارگان را از زاویه‌ای جدید می‌ بیند

فضاپیمای New Horizons (به معنی افق های جدید) که اکنون با نزدیک به هفت میلیارد کیلومتر فاصله از زمین، به‌ سرعت عازم فضای میان‌ستاره‌ای است، چنان از زمین دور شده که چشم‌اندازی منحصربه‌فرد از ستارگان دارد. این کاوشگر فضایی میان‌سیاره‌ای در تاریخ‌های ۲۲ و ۲۳ آوریل از دوربین تلسکوپ دوربرد خود استفاده کرد تا تصاویری از دو ستاره‌ی پروکسیما قنطورس و وُلف ۳۵۹ بگیرد.

کهکشان راه شیری احتمالا میزبان ۳۶ تمدن بیگانه است!

هرچه ستاره‌شناسان به‌طور مداوم سیاره‌های فراخورشیدی در حال گردش به‌دور ستارگان دوردست را شناسایی و دانشمندان سیاره‌ای نیز از گوشه‌های گرم و تاریک منظومه‌ی شمسی درک بهتری پیدا می‌کنند، مناسب بودن جهان برای میزبانی از حیات فرازمینی بیشتر و بیشتر به‌نظر می‌آید. تا وقتی انسان فناوری‌های فرازمینی دورافتاده را شناسایی یا میکروبی محلی‌تر را کشف نکند، وجود حیات بیگانه همچنان پرسشی بدون جواب باقی خواهد ماند؛ اما این امر برخی افراد را از تلاش برای یافتن پاسخ بازنداشته است.