نجوم

ناسا برای شناخت تاریخچه منظومه خورشیدی دو ماموریت تازه را آغاز می کند

به گفته دانشمندان، بعد از واکنش هلیوم و هیدروژن موجود در خورشید، حیات شکل گرفت و حالا ناسا اعلام کرده که به منظور شناخت تاریخچه اولیه منظومه خورشیدی (یعنی ده میلیون سال بعد از این رویداد) قصد دارد دو ماموریت فضایی تازه را آغاز نماید.

در جریان ماموریت های دوگانه ناسا که Lucy و Psyche نام گرفته اند قرار است چندین سیارک فلزی شناور در کمربند سیاره ای و همچنین مدار مشتری مورد ارزیابی قرار گیرند.

در مورد Lucy باید بگوییم در اصل نوعی فضاپیمای رباتیک است که قرار شده در سال ۲۰۲۱ عازم این ماموریت شود و همزمان با آغاز به کارش موفقیت های ماموریت «افق های نو» ناسا را تکرار کند.

پیش بینی شده این فضانورد در سال ۲۰۲۵ به سیارک اصلی برسد و بعد از آن چند سالی را در آنجا سپری نماید تا به مطالعه شش سیارک تروجان (سیارک هایی که در نقاط لاگرانژی چهارم و پنجم سیاره های بزرگ منظورمه خورشیدی می گردند) متعلق به مشتری بپردازد. این سیارک ها ظاهرا در قالب دو خوشه مختلف به دور خورشید می چرخند.

در مورد سیارک های تروجان باید بگوییم بقایای موادی هستند که در تشکیل سیاره های دیگر به کار رفته اند و به همین خاطر حاوی اطلاعات ارزشمندی در خصوص تاریخچه منظومه خورشیدی خواهند بود.

گفتنی است طبق اعلام ناسا Lucy حامل نسخه های به روز شده ای از تجهیزات علمی RALPH و LORRI خواهد بود که هم اکنون در کاوشگر افق های نو به کار رفته اند.

چند سال بعد از Lucy هم ماموریت Psyche آغاز می شود و طبق برنامه ریزی ها در سال ۲۰۲۳ عازم یک سیارک فلزی عظیم به نام ۱۶ Psyche می گردد. این سیارک از آهن و نیکل ساخته شد و سه برابر دورتر از زمین به دور خورشید می چرخد.

دانشمندان باور دارند ۱۶ Psyche هسته فلزی منجمدی از یک سیاره هم اندازه با مریخ است که میلیاردها سال قبل در اثر بروز رویدادهای میان سیاره ای ایجاد شد.

به گفته Lindy Elkins-Tanton ناظر اصلی این پروژه، ۱۶ Psyche تنها شی شناخته شده از نوع خود درون منظومه خورشیدی است و انجام این ماموریت تنها راهی است که امکان مشاهده این اجرام را برای انسان فراهم می کند.

The post ناسا برای شناخت تاریخچه منظومه خورشیدی دو ماموریت تازه را آغاز می کند appeared first on دیجیاتو.

بامداد چهارشنبه ۱۵ دی ماه؛ بهترین زمان برای تماشای بارش شهابی ربعی

بارش های شهابی را می توان یکی از زیباترین پدیده های نجومی دانست که هر سال در چند نوبت رخ می دهند، و در حالی که به تازگی وارد سال ۲۰۱۷ شده ایم، یکی از بهترین بارش های شهابی را شاهد خواهیم بود.

بارش شهابی ربعی که به نام کوادرانت (Quadrantis) نیز شناخته می شود، یکی از درخشان ترین بارش های سال بوده و نرخ ساعتی سرسویی (ZHR) آن به ۹۰ می رسد. این پدیده هر ساله در ابتدای ژانویه (اواسط دی ماه) به خاطر عبور زمین از میان ذرات به جا مانده از دنباله دار EH1 2003 شکل می گیرد.

quadrantids-1

اوج بارش امسال، شبانگاه سه شنبه ۱۴ دی ماه و بامداد چهارشنبه ۱۵ دی ماه است، اما به خاطر روشنایی ماه و ایجاد مزاحمت برای رصد، بهترین زمان برای مشاهده بارش شهابی ربعی، بامداد چهارشنبه خواهد بود.

برای تماشای این پدیده نجومی، باید به صورت فلکی گاوران (Bootes) چشم بدوزید، که بین «خرس بزرگ»، «سنبله» و «اژدها» جای گرفته است.

quadrantids-2

گفتنیست این بارش برای اولین بار حدود ۵۰۰ سال قبل توسط چینی ها و کره ای ها مشاهده شد و منشأ آن در ابتدا ناشناخته بود، اما تحقیقات اخیر نشان می دهد سیارک سنگی EH12003 عامل اصلی ایجاد این پدیده است.

در صورتی که فرصت کافی برای خروج از محیط شهری و مشاهده این بارش شهابی ندارید، خبر خوب اینکه سرویس تلسکوپ رباتیک Slooh در ژاپن این رویداد را به صورت زنده پخش خواهد کرد. بنابراین با مراجعه به پایگاه رسمی این مرکز می توانید به تماشای بارش شهابی ربعی بنشینید.

The post بامداد چهارشنبه ۱۵ دی ماه؛ بهترین زمان برای تماشای بارش شهابی ربعی appeared first on دیجیاتو.

نیمه تاریک ماه تا سال ۲۰۱۸ به تسخیر چینی ها در می آید

زمانی که در سال ۲۰۱۳ پروژه Chang’e 3 را با موفقیت اجرا کرد و ماه نورد «یوتو» را روی سطح ماه نشاند، همگان از توانایی این ابرقدرت در اجرای برنامه های فضایی آگاه شدند، زیرا در آن زمان بیش از چهار دهه از آخرین فرود موفقیت آمیز روی سطح صخره ای در فضا می گذشت.

آخرین باری که ناسا روی ماه قدم گذاشت، مأموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ بود و اگرچه ایالات متحده هر از چند گاهی برنامه های خود را برای بازگشت به سطح ماه اعلام می کند، اما چین زودتر از همه دست به کار شده و می خواهد دوباره این کار را انجام دهد.

دولت چین به تازگی اعلام کرده نقشه راه برای اکتشافات فضایی اش را سرعت خواهد بخشید، و طی سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ سفرهایی را به ماه ترتیب خواهد داد، ضمن اینکه تا سال ۲۰۲۰ نیز کاوشگری را به سطح سیاره سرخ خواهد رساند.

به همین منظور پروژه Chang’e 5 برای سال ۲۰۱۷ زمان بندی شده و کاوشگری پیشرفته را به ماه می فرستد که به مشاهده، حفاری و جمع آوری نمونه ها پرداخته و سپس به زمین باز گردد.

پروژه Chang’e 4 که در سال ۲۰۱۸ به اجرا در می آید، جذاب تر بوده و نیمه تاریک ماه را هدف گرفته است. در این برنامه، ماه نورد چینی ها به بررسی نحوه تشکیل ماه و تغییرات آن طی قرون گذشته می پردازد. گفتنیست در همین بازه، هند نیز قصد دارد دومین ماه پیمای خود را روانه قمر زمین نماید.

The post نیمه تاریک ماه تا سال ۲۰۱۸ به تسخیر چینی ها در می آید appeared first on دیجیاتو.

آنچه بعد از برخورد یک شهاب سنگ بزرگ با سطح اقیانوس اتفاق می افتد

حدود ۷۰ درصد از سطح کره زمین را آب پوشانده است، بنابراین اگر یک شهاب سنگ بزرگ بتواند از جو زمین عبور کند، احتمال زیادی وجود دارد که به سطح یکی از اقیانوس ها برخورد نماید. اما این برخورد چگونه خواهد بود و چه عواقبی را به دنبال خواهد داشت؟

گروهی از محققین لابراتوار تحقیقات دریایی دانشگاه لوس آلاموس آمریکا بر آن شدند تا این رویداد فاجعه آمیز را شبیه سازی نمایند. با توجه به ابعاد احتمالی و سرعت چنین شهاب سنگی، نیروی برخورد بسیار عظیم و ناگهانی خواهد بود.

(بیشتر…)

کهکشانی ۱۵ هزار بار گسترده تر از کهکشان راه شیری کشف شد

کهکشان متراکم  M60-UCD1 با انبوهی از ستارگان و سیارک‌ها در خوشه کهکشانی ویرگو (Virgo ) رصد شده است. نیمی از جرم این کهکشان در شعاع ۸۰ سال نوری کشف شده که تراکم ستارگان را نشان می‌دهد و ۱۵ هزار برابر گسترده‌تر از کهکشان راه شیری است و متراکم‌ترین کهکشان نزدیک به زمین می باشد که توسط تعداد فوق‌العاده‌ای از ستارگان اشغال شده است. این کهکشان ده میلیارد سال قدمت دارد و نزدیک به کهکشان بیضوی عظیم NGC 4649 قرار گرفته و ۵۴ میلیون سال نوری با کهکشان راه شیری فاصله دارد.

(بیشتر…)

دانشمندان راهی برای مشاهدۀ داخل سیاهچاله ارائه دادند!

سیاهچاله هر چیزی که از افق رویدادش عبور کند را به داخل خود می کشد، حتی نور نیز نمی تواند از کشش گرانشی یک سیاهچاله بگریزد. این بدان معنی است که هیچ دستگاهی در زمین وجود ندارد تا بتوانیم متوجه شویم در داخل سیاهچاله ها چه می گذرد. مطالعه بر روی سیاهچاله ها بایستی از پایه صورت گیرد! محققان بطور خاص در علم چیزهای جدید و عجیبی مشاهده می کنند، سپس آنرا تجزیه و تحلیل می کنند، سپس فرضیه های جدیدی برای توضیح و طبقه بندی اش ارائه می دهند. در نهایت نیز برای این مفاهیم از ریاضیات پیچیده کمک می گیرند!

(بیشتر…)

نخستین تصویر از حرکت Juno در مدار مشتری به زمین مخابره شد

فضاپیمای Juno ناسا هم اکنون در مدار مشتری بدور این سیاره گازی می چرخد و آنطور که داده های مخابره شده برای کارشناسان سازمان فضایی آمریکا نشان می دهد اوضاع آن خوب است؛ دوربین JunoCam در سطح عملیاتی قرار دارد و آماده است تا عکس های خود را برای زمین ارسال کند.

عکس ترکیبی که در بالا مشاهده می کنید، نخستین تصویری است که از زمان رسیدن Juno  به مقصد دریافت شده و زمانی گرفته شده که فضاپیما در فاصله ۴٫۳ میلیون مایلی از سیاره هدف قرار داشت. در این تصویر لکه سرخ بزرگ مشتری و همچنین سه قمر آن به نام های Io، Europa و Ganymede کاملا قابل رویت هستند.

اسکات بولتون از موسسه تحقیقات ساوت وست طی بیانیه ای در اینباره گفت: این تصویر که از JunoCam  دریافت شده نشان می دهد فضاپیما توانسته به سلامت محیط رادیواکتیو حول مشتری را پشت سر بگذارد و آماده است که روی قطب های آن قرار بگیرد. او در ادامه گفت: ما برای دریافت اولین تصاویر Juno از قطب های مشتری لحظه شماری می کنیم.

 

البته برای آنکه دانشمندان نمای بهتری از این سیاره گازی را دریافت کنند لازم است اندکی بیشتر منتظر بمانیم؛ طبق اعلام ناسا نخستین عکس های رزلوشن بالا از مشتری قرار است در تاریخ ششم شهریور ماه گرفته شوند. در این تاریخ Juno به مسافت ۴۱۸۴ کیلومتری از سطح مشتری می رسد و سپس، به بررسی شفق ها، جو و ساختار این سیاره خواهد پرداخت اما در تمام طول مسیر JunoCam از آن عکسبرداری خواهد کرد.

pia20707_figb.0

(بیشتر…)

حتی در صورت وجود هم امکان دارد آب کشف شده در مریخ قابل استفاده نباشد

در سال ۲۰۱۱ مدارگرد ناسا که برای بررسی سطح مریخ ارسال شده بود رگه هایی سیاه رنگ لابلای پستی بلندی های سطح این سیاره ی سرخ شناسایی کرد که می توان آن را نشانه ای از وجود آب به حساب آورد. هرچند این اکتشاف به هیجان و شادمانی زیادی منجر شد، اما اکنون تحقیقات تازه تر تردیدهای زیادی در مورد وجود آب روی سطح سیاره به وجود آورده و حتی بر اساس آن می توان گفت امکان دارد چنین آبی در صورت وجود نیز قابل آشامیدن نباشد.

این نتایجی است که گروه محققین دانشگاه آریزونا پس از بررسی دقیق تر رگه های سیاه رنگ (که به اختصار RSL نامیده می شوند) به دست آورده اند. تاکنون اینگونه تصور می شود که خط و خطوط سیاه رنگ در اثر آب شدن یخ روی سطح سیاره پدیدار می شوند، اما تحقیقات جدید این فرضیه را رد می کند چرا که مشخص شده بیشتر رگه های سیاه رنگ در نزدیک خط استوای مریخ واقع شده اند، جایی که سالیان مدید است شرایط یخ زدن آب در آن وجود ندارد.

حتی اگر این خط و خطوط را نشانه ای از وجود آب های زیر زمینی در نظر بگیریم هم باز گروه محققین اعتقاد دارند دستیابی به چنین منبعی به دلیل عمق زیاد بسیار دشوار است و آب موجود نیز به دلیل شوری بیش از حد قابل استفاده نخواهد بود، همانطور که روی زمین هم برای مثال آب دریای مرده قابل مصرف نیست.

تحقیقات جدید با رد کردن نتایج پیشین، منشاء رگه های تیره یا RSLهای سطح مریخ را اتمسفر این سیاره اعلام کرده است، با این فرض که هوای دره های این سیاره به قدری مرطوب باشد که اثراتش به این شکل روی سطح پدیدار گردد. علاوه بر این فرضیه دیگری نیز وجود دارد که به کلی با رد کردن نقش آب، جریان های خشک و حرکت زمین در اثر تغییرات دما را دلیل به وجود آمدن خط و خطوط اعلام داشته است.

مریخ نوردهای موجود یکی از عمده ترین راه حل ها برای بررسی حقیقت در مورد چنین نظریه هایی هستند و بر همین اساس ناسا اعلام کرده به زودی مریخ نورد موسوم به «کنجکاوی» را برای تحقیقات بیشتر به این دره ها اعزام خواهد کرد. البته بد نیست بدانید این تنها روش پیشنهاد شده برای بررسی خطوط تیره رنگ نیست و برخی دیگر نیز روش هایی مثل بازسازی رگه ها روی زمین و ارسال گلایدرهای پرنده برای بررسی هوایی را به عنوان راه حل کشف حقیقت در این زمینه معرفی کرده اند.

The post حتی در صورت وجود هم امکان دارد آب کشف شده در مریخ قابل استفاده نباشد appeared first on دیجیاتو.

کشف ابرهای حاوی آب خارج از منظومه خورشیدی برای اولین بار

تیمی متشکل از منجمان دانشگاه سانتا کروز کالیفرنیا، برای اولین بار شواهد محکمی دال بر وجود ابرهای حاوی آب در نقطه ای خارج از منظومه ی خورشیدی یافته اند.

اندرو اسکمر، استادیار رشته ی نجوم و اخترفیزیک، در بیانیه ای که روی وبسایت این دانشگاه منتشر شده اظهار کرده است: «نتایج آزمایش طیف سنجی ما نشان می دهند WISE 0855 در میان ابرهایی از جنس بخار آب احاطه شده و ظاهر کلی آن بسیار به مشتری شبیه است».

WISE 0855 یک کوتوله ی قهوه ای است که بیش از ۷ سال نوری با زمین فاصله دارد و جرم آن پنج برابر جرم مشتری محسوب می شود. دمای آن منفی ۲۳ درجه ی سانتی گراد یا ۲۵۰ درجه ی کلوین است که آن را به یکی از سردترین اجرام در نوع خودش بدل می کند.

به نقل از دانشگاه سانتا کروز، مشاهدات پیشین در سال ۲۰۱۴ نشان می داد ممکن است در اطراف این جرم ابرهای حاوی آب وجود داشته باشد اما این اطلاعات بر اساس داده های محدود فوتومتریک (سنجش شدت نور) بودند. این در حالی است که در بررسی های جدید، محققان برای مشاهده ی این کوتوله ی قهوه ای، طی ۱۳ شب و در مجموع ۱۴ ساعت، از تلسکوپ Gemini-North واقع در هاوایی استفاده کرده اند و به این ترتیب توانسته اند اولین نتایج طیف سنجی از این جرم آسمانی را به دست آورند.

این تلسکوپ بر فراز بلندترین کوه هاوایی قرار دارد و به همین دلیل بخارات کمتری برای مشاهدات تلسکوپی آن ایجاد مزاحمت خواهند کرد.

The post کشف ابرهای حاوی آب خارج از منظومه خورشیدی برای اولین بار appeared first on دیجیاتو.

ماهواره هیتومی ژاپن پیش از نابودی، به کشفی مهم درباره گازهای خوشه های کهکشانی دست یافته است

اوایل سال جاری میلادی بود که سازمان فضایی ژاپن خبر داد ماهواره ۲۷۳ میلیون دلاری «هیتومی»، که یک رصدخانه کامل اشعه ایکس در اندازه واقعی به شمار می رفت، بعد از گذشت یک ماه از پرتاب آن، در فضا تکه تکه شده است. اما قبل از آنکه ماهواره مورد اشاره با چنین سرنوشت شومی مواجه شود، قادر به دستیابی به حقایق علمی قابل توجهی بوده است.
هیتومی با مشاهده گازهای میان مجموعه ای از کهکشان با فاصله ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین، توانسته سرعت حرکت گازهای میان ستاره ای را خوشه کهکشانی اندازه گیری کند.
نتایج به دست آمده از سوی هیتومی، برخی از نظریه های محققان را به چالش کشیده، چرا که گازها با سرعت ۱۰۲ مایل (یا ۱۶۴ کیلومتر) بر ثانیه حرکت می کنند. این در حالی است که منجمان انتظار داشتند با توجه به حرکت سریع خوشه های کهکشانی، سرعت این گازها به هزاران مایل بر ثانیه برسد.
مطمئناً چنین کشفی در نوع خود بسیار جالب تلقی می شود اما از سوی دیگر نشان می دهد که ماهواره هیتومی چه پتانسیل هایی داشت و اگر نابود نمی شد، می توانست اطلاعات بسیار بیشتری در اختیارمان بگذارد. هیتومی قرار بود با مشاهده خوشه های کهکشانی و سیاه چاله ها، رازها و ساختار جهان هستی را برملا سازد. در هر صورت این کشف جدید ممکن است منجر به ساخت ماهواره دیگری شود تا یکبار دیگر امکان بررسی دقیق جهان هستی و البته ماده تاریک فراهم گردد.
The post ماهواره هیتومی ژاپن پیش از نابودی، به کشفی مهم درباره گازهای خوشه های کهکشانی دست یافته است appeared first on دیجیاتو.




اوایل سال جاری میلادی بود که سازمان فضایی ژاپن خبر داد ماهواره ۲۷۳ میلیون دلاری «هیتومی»، که یک رصدخانه کامل اشعه ایکس در اندازه واقعی به شمار می رفت، بعد از گذشت یک ماه از پرتاب آن، در فضا تکه تکه شده است. اما قبل از آنکه ماهواره مورد اشاره با چنین سرنوشت شومی مواجه شود، قادر به دستیابی به حقایق علمی قابل توجهی بوده است.
هیتومی با مشاهده گازهای میان مجموعه ای از کهکشان با فاصله ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین، توانسته سرعت حرکت گازهای میان ستاره ای را خوشه کهکشانی اندازه گیری کند.
نتایج به دست آمده از سوی هیتومی، برخی از نظریه های محققان را به چالش کشیده، چرا که گازها با سرعت ۱۰۲ مایل (یا ۱۶۴ کیلومتر) بر ثانیه حرکت می کنند. این در حالی است که منجمان انتظار داشتند با توجه به حرکت سریع خوشه های کهکشانی، سرعت این گازها به هزاران مایل بر ثانیه برسد.
مطمئناً چنین کشفی در نوع خود بسیار جالب تلقی می شود اما از سوی دیگر نشان می دهد که ماهواره هیتومی چه پتانسیل هایی داشت و اگر نابود نمی شد، می توانست اطلاعات بسیار بیشتری در اختیارمان بگذارد. هیتومی قرار بود با مشاهده خوشه های کهکشانی و سیاه چاله ها، رازها و ساختار جهان هستی را برملا سازد. در هر صورت این کشف جدید ممکن است منجر به ساخت ماهواره دیگری شود تا یکبار دیگر امکان بررسی دقیق جهان هستی و البته ماده تاریک فراهم گردد.
The post ماهواره هیتومی ژاپن پیش از نابودی، به کشفی مهم درباره گازهای خوشه های کهکشانی دست یافته است appeared first on دیجیاتو.

منبع: دیجیاتو