اتمسفر سیاره مشتری بر خلاف تصور ما آب بیشتری دارد

داده‌هایی که کاوشگر juno به‌ تازگی آن را منتشر کرده است، نشان می‌دهد که ممکن است حدود ۰/۲۵ درصد از مولکول‌های موجود در اتمسفر بالای استوای مشتری را آب تشکیل دهد. این محاسبه مبتنی‌بر فراوانی اجزای آب یعنی هیدروژن و اکسیژن است که سه برابر بیشتر از خورشید است.

اندازه‌گیری‌های جدید juno بسیار بالاتر از چیزی است که در مأموریت‌های گذشته حاصل شده است. این نتیجه شگفت‌آور موجب شد دانشمندان دوباره به نتایج حاصل از مأموریت فضاپیمای گالیله مراجعه کنند. این فضاپیما در سال ۱۹۹۵ و به‌طور عمدی به اتمسفر مشتری پرتاب شد و نتایج آن نشان‌دهنده‌ی وجود آب کمتری در مشتری بود (سوخت گالیله درحال تمام‌شدن بود و ناسا نمی‌خواست که فضاپیما به‌طور تصادفی روی ماه‌های مشتری بیفتد و روی نتایج مطالعات‌ آینده تأثیرگذار باشد).

ناسا در بیانیه‌ای گفت تطبیق دادن نتایج حاصل از مأموریت گالیله و juno برای درک بهتر این موضوع که چگونه منظومه شمسی ما گرد هم آمده است، حیاتی است. از آن‌جایی که مشتری احتمالا اولین سیاره‌ای بوده که تشکیل شده است، ممکن است بیشتر گازها و گرد‌وغباری را که پس از تشکیل خورشید برجای مانده، در خود جذب کرده باشد. بنابراین درک این مسئله که مشتری چقدر آب جذب کرده است، باید به دانشمندان در تشخیص محتمل‌ترین تئوری‌ها درمورد تشکیل این سیاره کمک کند. درک تولد مشتری به نوبه‌ی خود به دانشمندان کمک می‌کند تا متوجه شوند که چگونه جریان‌های باد در این سیاره حرکت می‌کنند و اجزای سازنده‌ی آن چه عناصری هستند. دانشمندان باید بتوانند یافته‌های مربوط به مشتری را به انواع خاصی از سیارات فراخورشیدی بزرگ تعمیم دهند تا متوجه شوند منظومه‌های خورشیدی دیگر چگونه شکل گرفته‌اند.

نتایج مأموریت فضاپیمای گالیله حتی در دهه‌ی ۱۹۹۰ نیز یک معما بود. براساس بیانیه ناسا، این فضاپیما داده‌هایی را ارسال می‌کرد که نشان‌ می‌داد مقدار آب موجود در اتمسفر مشتری ۱۰ برابر کمتر از پیش‌بینی دانشمندان است و عجیب‌تر اینکه هرچه گالیله به اعماق اتمسفر مشتری بیشتر نفوذ می‌کرد، مقدار آب بیشتر می‌شد. دانشمندان انتظار داشتند که هنگام توقف انتقال داده‌ها در عمق تقریبا ۱۲۰ کیلومتری اتمسفر مشتری، ترکیب اتمسفر یکنواخت و تغییرناپذیر باشد. هم‌زمان با مأموریت گالیله، یک تلسکوپ مادون قرمز زمینی نیز قادر به اندازه‌گیری غلظت آب در مشتری بود و نشان می‌داد گالیله به‌طور تصادفی به یک نقطه‌ی خشک برخورد کرده است؛ به این معنا که آب در اعماق اتمسفر مشتری کاملا مخلوط نشده است.

مشتری

کاوشگر juno علاوه‌بر اندازه‌گیری‌های علمی گیج‌کننده، در تور مشتری خود تصاویر حیرت‌انگیزی از این سیاره می‌گیرد

هشت پرواز نزدیک اول juno نیز حاکی از عدم یکنواختی ترکیب اتمسفر بود. رادیومتر فضاپیما، داده‌هایی را از عمق بیشتر (۱۵۰ کیلومتری) به‌دست آورد و نشان می‌داد در استوای سیاره آب بیشتری وجود دارد. دانشمندان اکنون در انتظار مقایسه‌ی اندازه‌گیری‌های استوایی جونو با مشاهدات شمال سیاره هستند. مدار ۵۳ روزه‌ی juno به‌تدریج درحال حرکت به سمت شمال است تا با هر پرواز نزدیک خود، این نیمکره را بیشتر بررسی کند. پرواز نزدیک علمی دیگر فضاپیما در تاریخ ۱۰ آوریل خواهد بود. اسکات بولتون، پژوهشگر اصلی juno در مؤسسه‌ی پژوهشی جنوب غربی در بیانیه ناسا گفت:

درست زمانی‌که فکر می‌کنیم به چیزهایی زیادی پی برده‌ایم، مشتری به ما یادآوری می‌کند که نادانسته‌های زیادی باقی مانده است. کشف شگفت‌آور juno در این رابطه که اتمسفر حتی زیر ابرها کاملا مخلوط نشده است، معمایی است که ما هنوز در تلاش برای کشف آن هستیم. کسی فکرش را نمی‌کرد که ممکن است آب در سیاره متغیر باشد.

نتایج پژوهش جدید در تاریخ ۱۰ فوریه در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.


منبع: زومیت – نجوم

مطالب مرتبط

وب کاران

دیدگاه شما برای این مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *