رابطه سِن انسان و گذر زمان

این جمله را زیاد شنیدیم که : «زمان چه زود گذشت». این تکیه‌کلام بیشتر افراد در میانسالی و کهنسالی است. بسیاری از انسان‌ها احساس می‌کنند هرچه سنشان بالاتر می‌رود، زمان سریع‌تر می‌گذرد؛ تصوری که می‌تواند در آنها حس پشیمانی و اندوه ایجاد کند. به گفته روانشناس -کلودیا هموند- حس سرعت‌گرفتن زمان با بالارفتن سن، یکی از بزرگ‌ترین معماهایی است که در تجربه انسان از زمان ایجاد می‌شود. تقریبا همه انسان‌ها این تصور ذهنی را دارند که زمان در دوران کودکی آنها بسیار کُند و در دوران سالخوردگی به سرعت سپری می‌شود. واقعیت این است که این پدیده هیچ ارتباطی با فیزیک زمان ندارد و تنها عامل بروز آن نحوه پردازش اطلاعات در مغز انسان است.

مغز انسان طول یک رویداد را از ۲ جنبه متفاوت محاسبه می‌کند: دیدگاه آینده‌نگر (زمانی که رویداد هنوز رخ نداده) یا گذشته‌ نگر (زمانی که رویداد به پایان رسیده). علاوه براین، تجربه انسان از زمان، ارتباطی مستقیم دارد با آنچه انجام می‌دهد و حسی که نسبت به آن دارد. این یعنی همان اصل که وقتی خوش می‌گذرد زمان پرواز می‌کند.

دلیل اصلی شکل‌گیری تمامی این احساسات در انسان عملکرد ویژه مغز است: مغز تنها تجربیات جدید- و نه تجربیات شناخته‌شده- را در حافظه ثبت می‌کند و قضاوت گذشته‌نگر زمان، براساس تعداد تجربیات جدیدی که طی دوره‌ای مشخص ثبت می‌شوند، به‌وجود می‌آید. به بیانی دیگر، هرچه تعداد تجربیات جدید در طول آخرهفته‌ای هیجان‌انگیز بیشتر باشد، مدت زمان آن آخرهفته طولانی‌تر به‌نظر خواهد آمد؛ پدیده‌ای که به «پارادوکس تعطیلات» شهرت دارد و می‌تواند به خوبی دلیل سریع‌تر شدن گذر زمان در سالخوردگی را توضیح دهد.

به همین دلایل است که در دوران دبستان یک سال بسیار طولانی به نظر میرسید و در ۴۰ سالگی یا بیشتر سال ها به سرعت برق و باد می گذرند.


منبع: همشهری آنلاین (بخشی از مقاله)

مطالب مرتبط

وب کاران

دیدگاه شما برای این مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *